Stare podręczniki pszczelarskie są zgodne: pszczoły rzadko giną z mrozu, a dużo częściej z głodu. Dlatego jesienna ocena zapasów to jedna z najważniejszych czynności w pasiece.
Ile zapasu?
Przyjmuje się około 1,6–2 kg pokarmu na każdy plaster zimowego gniazda. Silna rodzina od połowy października do wiosennego oblotu zużywa ok. 6–7 kg, a wiosną zapas nie powinien spaść poniżej 4–6 kg.
Gdzie powinien leżeć miód?
Zapas musi tworzyć zwarty pas nad kłębem. W czasie mrozów kłąb nie przesuwa się na boki – potrafi zginąć z głodu tuż obok pełnych plastrów.
Nie zapominaj o pierzdze
Przy kłębie powinny być 2–3 plastry z pierzgą (przetworzonym pyłkiem). Gdy jej brakuje, rodziny pod koniec zimy słabną i się osypują – co bywa mylnie brane za nosemę. Na zimę nie nadaje się za to miód spadziowy, bo wywołuje u pszczół biegunkę.
Kiedy karmić?
Karmienie najlepiej zakończyć do połowy września. W październiku pszczoły gorzej przerabiają syrop i często go już nie zasklepiają. Jeśli rodzinie wyraźnie brakuje pokarmu, w ciepłe dni podaje się gęsty syrop 2:1 w dużych porcjach, a gdy jest już zimno – ciasto cukrowe kładzione na ramki nad kłębem.
Jak sprawdzić zapas bez rozbierania ula?
Najprościej zważyć ul albo unieść jego tylną część. Nie trzeba do tego rozbierać gniazda – i lepiej tego jesienią nie robić.
Artykuł powstał na podstawie materiałów Koła Rejonowego Pszczelarzy w Tuszynie. Więcej porad znajdziesz w dziale Strefa Wiedzy i Dla początkujących.

Dodaj komentarz