Według starej zasady zazimowanie pasieki trzeba zakończyć do Wszystkich Świętych. Co dokładnie zrobić z ulem?
Wylotki – zwężone, ale nie zamknięte
Wylotek zwężamy i zabezpieczamy przed myszami. Szczelina wysokości ok. 8–9,5 mm przepuszcza pszczoły, a mysz już się nie zmieści. Wylotu nigdy nie zamykamy całkowicie. Warto też osłonić go siatką lub deseczką przed sikorami i dzięciołami.
Osłona od wiatru ważniejsza niż ciepło
Pszczołom bardziej szkodzi wiatr – zwłaszcza wschodni i północny – niż sam mróz. Daszki dociążamy albo przypinamy pasem do stojaka, żeby nie zerwała ich wichura.
Sucho przede wszystkim
Nad gniazdem kładziemy materiał chłonący wilgoć, np. matę albo słomę żytnią (nie siano). Nie przykrywamy gniazda szczelną folią – wystarczy lekka wentylacja górna. Jak pisał Langstroth, mróz nie zaszkodzi pszczołom, jeśli są suche.
Porządek w ulu
Zdejmujemy nadstawki, puste plastry i kratę odgrodową, a wolne miejsce za zatworem wypełniamy ociepleniem.
Potem już tylko spokój
Każde zaniepokojenie rozluźnia kłąb i zwiększa zużycie zapasów – po jednym takim zakłóceniu rodzina potrafi wracać do równowagi nawet trzy dni. Od listopada pasiekę obserwujemy z daleka.
Artykuł powstał na podstawie materiałów Koła Rejonowego Pszczelarzy w Tuszynie. Więcej porad znajdziesz w dziale Strefa Wiedzy i Dla początkujących.

Dodaj komentarz